Zapadła chwila ciszy. Po krótkim namyśle w końcu się odezwałem.
-Wiesz.... Miło to słyszeć.
Dziewczyna spojrzała na mnie unosząc jedną brew.
-Co miło słyszeć?
-To, że mi ufasz. Przyznam szczerze, że mi ulżyło. Dziękuję.- uśmiechnąłem się do niej.
Po raz pierwszy był to szczerzy, niewymuszony uśmiech. Cieszyłem się, że ktoś mi zaufał.
Przez tyle lat byłem sam, a teraz znalazłem kogoś, kto we mnie wierzył, a i ja mogłem zaufać jemu. Było to nawet przyjemne uczucie.
<Natalia? Również brak weny, wsysło mi ją na noc x')>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz