-Nie musisz nic mówić, to mi do szczęścia wystarczy.- uśmiechnąłem się lekko.
Dziewczyna była trochę zarumieniona, ja pewnie też. Sam nie wiem
dlaczego, ale w jej towarzystwie czułem się lepiej niż przy innych
ludziach.
Przez cały czas gapiła się w stół, na co uśmiechnąłem się pod nosem.
-Teraz serio jest już późno. Idź spać, ja tu trochę posprzątam i pójdę na zwiady.- stwierdziłem.
<Natalia? Gdzie jest moja wena ja się pytam D: >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz